Tussen de stormen door op een kruispunt tot stilstand gebracht

Ons nieuwste blog over leren vertrouwen op de signalen die zich aandienen op ons pad, meebewegen met de stroom van het leven, en onverwacht tot stilstand komen op een plek waar enkele maanden geleden onze reis samen écht begon.

Soms heeft het leven een ander plan met je dan je zelf had bedacht.

Na weken van de ene na de andere storm in Portugal te hebben doorstaan, na het doorkruisen van landschappen vol omgewaaide bomen, modderstromen, overvolle rivierbeddingen, en eindeloos veel regen, dachten we onze reis te vervolledigen in de Franse Pyreneeën bij een prachtige community, ver weg van de bewoonde wereld.

Maar onze auto en onze dochter dachten daar anders over. Toen we vanuit Galicië onderweg waren naar Frankrijk kwamen we na verschillende rode meldingen tot stilstand in Burgos. De dynamo van onze auto gaf te kennen dat hij ermee zou stoppen en ons dochtertje werd ziek.

We werden noodgedwongen stilgezet, toevallig in het appartement waar we weken voordien, op onze doorreis, ook hadden overnacht.

De gebeurtenissen waren zo prominent aanwezig dat alles in mij wist; dit is niet voor niets. Terwijl Avalin letterlijk moest overgeven voelde ik dat ik mij aan de hele situatie mocht overgeven. Onze batterij van de auto mocht weer opgeladen worden door een nieuwe dynamo en zo ook mochten wij onze eigen batterijen opladen. Door letterlijk enkele dagen in Burgos te verblijven en niet meer naar de community te gaan en/of onze reis nu verder te zetten.

Het voelde als een heel belangrijk moment. Ik werd écht uitgenodigd om naar de signalen te luisteren. Hierdoor kwamen we tot stilstand. We gingen niet vechten tegen deze stroom maar we bewogen er in mee.

We werden uitgenodigd tot loslaten & vertrouwen. Daar op een groot kruispunt werden we geherkalibreerd. We mochten opnieuw keuzes maken die werkelijk dienend zijn voor ons pad.

Bewust worden van een andere manier van zijn.

Dankzij het stilstaan en het écht aanwezig zijn bij Avalin had ik ook de ruimte en de tijd om te reflecteren. Ik kon mijzelf ervaren in hoe ik nu ben en hoe het enkele maanden geleden was.

Daarin voel ik een enorme verschuiving in mijzelf en met elkaar als gezin.

Ik voel en ervaar hoe de reis ons heeft gevormd. Hoe we letterlijk enkele meters zijn gezakt in onszelf. Het voelt alsof we meer zijn thuisgekomen. We zitten minder in ons hoofd, minder in het moeten. We zijn meer aanwezig bij alles wat er in het moment gebeurt, aanwezig in ons lijf.

Ik voel meer vertrouwen en overgave aan dat wat is. Vertrouwen in dat wat is dat dat ook een betekenis heeft. En dat als we dat durven ontvangen en er niet tegen vechten dat daar ook geschenken in verscholen liggen.

We durven meer onze geschenken uitpakken en daar naar handelen.

Foto: Onverwachts enkele dagen in Burgos.

Een record brekende cycloon storm doormaken in een yurt.

En terwijl ik dit alles voel en schrijf kan ik niet anders dan terugkijken naar de reis die ons tot hier heeft gebracht. De vele opeenvolgende stormen in Portugal waren veel meer dan een enorme natuurkracht; ze waren ook een krachtige spiegel en katalysator van alles wat er in ons leeft. Na enkele weken van zon in de Algarve waren we inmiddels aangekomen in centraal Portugal. Daar hebben we meer stormen over ons heen gekregen dan weken dat we daar zijn geweest. Waarvan de Cycloon Kristin wel de aller grootste impact op mij heeft gehad! Kristin kwam letterlijk in de nacht op ons af en elke cel van mijn lijf heeft dat gevoeld!

Ik voelde de kracht van het enorme monster doorheen elke cel van mijn lijf bulderen. Enkele uren voor de werkelijke aankomst werd ik al wakker van de adrenaline door mijn lijf.

De regen gutste over de yurt heen en ik hoorde in de verre verte al het gieren van de wind. Eenmaal dat de storm werkelijk bij de yurt was aangekomen beseften we pas de omvang van deze storm! De dreigende geluiden om ons heen waren gigantisch! Ik wist niet of de yurt het wel zou doorstaan. Aangezien we nooit eerder dergelijke storm hebben meegemaakt, laat staan in een yurt! Ik probeerde tussen de heftigste windstoten door om telkens weer naar een rustige ademhaling te gaan en te ontladen tot er weer een nieuwe reeks op ons af kwam! Het leek op een bepaald moment echt op een bevalling.

Wonder boven wonder sliep Avalin gewoon door de storm heen! Midden in de nacht probeerde ik op weather.com de kern van de storm op te sporen om te weten of we er bijna doorheen zouden zijn. Op het moment dat de kern zich boven ons heen bevond ben ik met Avalin onder het robuust teak houten bed gekropen. Beseffende dat als de yurt het niet zou standhouden we in een levensbedreigende situatie zouden komen. Eenmaal onder het bed voelde ik de rust en het vertrouwen weer opbouwen, tranen van ontlading rolde over mijn wangen heen. Nog een 45 minuten later voelde ik de heftigste winden wegtrekken en dierf ik weer op het bed gaan liggen. Nog iets later vielen we weer in slaap.

De volgende ochtend, bij het zien van de enorme ravage in de gehele omgeving beseften we hoe veel geluk wij hadden gehad! We waren beschermd door de heuvels om ons heen en de veilige bedding van moeder Aarde. Z'AMORA de plek waar we verbleven voelt als een magische plek waar deze diepe transformatie heeft mogen plaatsvinden.

Door de storm heen: schoongewassen en opnieuw geboren

Wat die storm werkelijk heeft gedaan gaat dus voor mij veel verder dan de enorme ravage die het heeft gecreëerd aan de oppervlakte. De wind raasde niet enkel over het land - het trok ook door elke cel van mijn lijf.

Ik kon letterlijk die enorme oerkracht door elke cel van mijn lijf voelen denderen. Nadien besefte ik hoe hierdoor heel oude lagen werden losgetrild. Alles wat nog vastzat aan onveiligheid, overspanning, oude lagen en patronen had geen houvast meer en kwam naar het oppervlakte.

De vele overvloedige regen die nadien voor dagen aanhield creëerde watervallen en enorme stromingen op en rond het land. Ook dit geluid en de energie van het water bewoog door mijn lijf heen. En zo werd alles ook meteen schoongespoeld en afgevoerd.

Alsof ik dus energetisch werd schoongewassen. Lagen die ik nog met mij meedroeg mochten eindelijk oplossen.

Tijdens dit proces opende er juist een ruimte in mij die ervoor zorgde dat mijn intuïtie zich ging verdiepen. Dat mijn vertrouwen werd vergroot. En dat er ook een verschuiving plaatsvond in mijn hart, buik en bekken.

Ik herinnerde me dat wanneer we zo diep samenleven met Moeder Aarde, wanneer we zo afgestemd zijn op haar dat we uren voor een storm al weten wat er komt. Het is voelbaar in je lijf.

Zo weten we dat dieren meestal al gevlucht zijn voordat er een tsunami, orkaan of storm losbarst. Zij lezen deze subtiele verschuivingen in de wind, de geur, de trilling moeiteloos. Maar zo besefte ik dat wij mensen dit ook kunnen. We zijn het alleen afgeleerd. We zijn weg van ons gevoel, onze intuïtie en ons diepere, afgestemde trillingen.

Wanneer we ons weer richting onze natuur bewegen openen deze lagen zich, één voor één weer als vanzelf.

De storm was dus zeker verwoestend, maar ook diep transformerend! En daar ben ik dankbaar voor.

Onze focus richten op de opening

Enkele dagen voor vertrek uit Portugal kreeg ik een heldere boodschap door waarbij ik moest denken aan Mozes die de zee open splitst en zo een veilige doorgang en redding creëert voor zijn volk. Dat beeld kreeg ik niet zomaar, of 'random' zou mijn puberzoon zeggen. Het voelde als een dringende waarschuwing voor onze terugrit, doorheen Portugal, Spanje en Frankrijk naar België.

Met alweer de volgende storm: Marta op komst, de vele regen, sneeuw, de overstromingen, landslides en wegen die wegzakken voelt het als een soort vacuüm waar we doorheen te bewegen hebben met de focus op de opening.

Marta achter ons aan

De dag van vertrek kregen we de melding dat onze Airbnb overnachting niet kon doorgaan vanwege een wegverzakking voor het huis. Zonder twijfelen voelde we een andere richting ontstaan. En zo reden we uit Portugal via Galicië met Marta achter ons aan.

Overal zagen we overstromingen, kolkende rivieren, super veel gaten in de weg, vele stenen die van de rotsen op de weg waren gevallen, bosbranden van afgelopen zomer maar bovenal de regenboog!!

De regenboog vergezelde ons op ons pad, telkens om de bochten heen verscheen er weer een. Dagen aan een stuk was dat onze richting aanwijzer. En dat voelde als een enorm geschenk! In samenwerking met Moeder Aarde, natuurlijk en beschermd.

Foto: Focus op de opening - Regenbogen als geschenk.

Laagjes laten meestromen

En zo is het dat wij in Burgos zijn aanbeland. Mensen zouden kunnen zeggen; wat een pech; auto stuk, kind ziek, de ene na de andere storm. En wij voelen dat het klopt.

Alles brengt ons telkens tot het punt waar we moeten zijn. Of beter gezegd, mogen zijn. Het voelt als een uitnodiging. Een nog dieper landen in onszelf, in dat moment, in dat wat er écht toe doet en écht telt.

Dat heeft de reis ons tot hiertoe al gebracht; een diepe overgave en een ander besef van wat écht van waarde is voor ons.

Als we écht thuis zijn bij onszelf en elkaar. Als we gezond zijn. Als we veilig en beschermd zijn dan maakt de rest veel minder uit.

Zo hebben we dus laagjes bij onszelf mogen afpellen, of beter laten mee stromen met het overvloedige water. We voelen ons meer vrij. Meer naakt. Meer bij de kern.

Meer Natuurlijk - Thuis!

Nils voor ons uit

Dankzij ons rustmoment in Burgos kwamen we niet in het oog van de storm Nils terecht. Maar zaten we veilig en rustig in ons appartement. In afwachting van wat storm Nils in Frankrijk zou teweegbrengen. Hopen dat het niet zo extreem zou zijn als bij Kristin.

Wetende dat als we hadden doorgereden we ons, in de auto, midden in het code rood gebied zouden hebben begeven op het moment van de storm.

De dag na de storm konden we opnieuw in beweging komen. Onze auto was herstelt, Avalin genezen. We kozen een nieuwe route uit. En zo kwamen we uiteindelijk een weekje eerder dan gepland weer thuis.

We kregen onderweg nog een melding dat de community waar we eerst voor een week langs zouden gaan zonder stroom zat omwille van de storm. De plek bevond zich midden in een van de streken waar de storm het meest heftigste was.

De reis als initiatie

En terwijl ik dit laatste stuk van ons blog afmaak en de herinneringen weer door mij heen laat gaan besef ik wat voor een bijzondere reis we als gezin hebben gemaakt.

Het voelt niet eens meer als een reis maar als een diepe initiatie die we zijn doorgegaan.

We zijn er ieders individueel en samen anders uitgekomen. Ik voel meer verbondenheid met mijzelf maar ook zeker met elkaar.

We hebben oude lagen afgepeld, we hebben samen écht aanwezig geweest, we hebben avonturen beleefd en we hebben gerust. We waren er voor elkaar, elke dag, elk moment. We zijn meer gezakt in ons lijf, meer verbinding gemaakt met de natuur. We vertrouwen meer op de signalen die het leven ons geeft - en ons op die manier beschermt.

En bovenal hebben we ons herinnert wat écht belangrijk is!

De mensheid word geherkalibreerd

En hierbij voel ik dat het niet enkel ons individueel verhaal is.

De stormen die wij hebben meegemaakt, de reis die wij maken, de initiaties op ons pad, enz., weerspiegelen ook iets collectiefs. Er beweegt enorm veel! In Moeder Aarde, in systemen, in mensen, oude structuren trillen, zekerheden verschuiven.

Ik voel aan alles dat de mens wordt uitgenodigd om terug te keren naar de essentie, naar dat wat werkelijk van waarde is.

Om te vertragen, niet te vechten tegen de stroom, maar te focussen op de opening. Je krijgt de uitnodiging om voor de doorgang te kiezen!

Daar waar je in verbinding bent met wie jij werkelijk bent, je hart, je gevoel, je intuïtie te vertrouwen en te gaan leven!

De diepe initiatie aan te gaan die nu voor onze voeten ligt. Wat doe je ermee?

Voel je dat je zelf ook op z'n kruispunt in je leven staat....

Dat het leven je uitnodigt om zaken los te laten, te verdiepen of te herijken...

Je bent altijd Welkom hier!

Welkom om vrijblijvend in gesprek te gaan.

Welkom om te voelen wat zich in jouw leven aandient en wil openen.

Wij kijken heel graag met jou mee, want

wij geloven dat de stormen er niet zijn om ons te breken maar ons te herinneren aan wie we werkelijk zijn en wat er écht toe doet.

De storm is een gigantische kans om je ware oerkracht terug te vinden en te lossen wat niet meer past.

Blijf verbonden met ons verhaal

Wil je niets missen van onze reis?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief, download ons gratis reflectietool en blijf zo op de hoogte van nieuwe blogs, meditaties en updates onderweg.

Welkom op ons pad. Welkom bij jezelf!

Met liefde,

Julie & Sam